Valbescherming en werkplekbegrenzing

Valbeschermings- en werkplekbegrenzingssystemen zijn volledig verschillende begrippen.

Een werkplekbegrenzingssysteem voorkomt dat werkers een plaats waar valgevaar bestaat, bereiken terwijl een valbeschermingssysteem werkers op gevaarlijke plaatsen laat werken en hen beschermt als ze vallen.

Valbescherming

Een valbeschermingssysteem biedt werkers volledige bewegingsvrijheid om hun werkzaamheden uit te voeren. Hierdoor kunnen werkers een punt bereiken waar valgevaar bestaat zoals de rand van een dak tijdens het onderhoud van dakgoten. De val wordt echter gestopt en stelt de persoon in staat om zichzelf te redden of gered te worden.

Werkplekbegrenzing

Deze systemen verschaffen personen toegang tot de plaatsen waarop ze werkzaamheden moeten uitvoeren maar verhinderen dat ze een punt bereiken waar valgevaar bestaat.

Werkplekbegrenzingssystemen zijn, in het algemeen, niet geschikt voor het uitvoeren van werkzaamheden waar valgevaar bestaat. Bijvoorbeeld voor het onderhoud van dakgoten langs de rand van een dak of op plaatsen waar potentieel valgevaar bestaat zoals fragiele daken, dakramen of ventilatieschuiven.

Bij het installeren van een werkplekbegrenzingssysteem is het aanbevolen om het systeem op valbelasting te testen en de veiligheid van personen te waarborgen in situaties waar het systeem misbruikt wordt (d.w.z. wanneer de persoon een te lange veiligheidslijn draagt waardoor toegang tot de rand van het dak mogelijk is).

Werkplekbegrenzingssystemen bevinden zich doorgaans meer dan 2 meter van het valgevaar. Deze afstand wordt aangehouden omdat een veiligheidslijn met een vaste lengte voor het vasthaken van de werker aan het systeem tot de normale gang van zaken behoort.